ASKERE GİDEN-ÖMER KARAYILAN

Nedim’i bilirsin,
Mevzuu üç beş satırdan ibaret;
Urfa’nın yanık tenli çocuğu,
Sol yanağında şarka mahsus işaret,
Ala gözlerinde yangınlar üşür,
Pala bıyıkları öpmeye hasret.

Nedim;
Kederi, saksıdaki bir süs biberi gibi,
Sabah serinliğinde gözleriyle sulayıp,
Kalbinde büyüten…

Bir kenar mahallenin kenarındaki bir evde,
Anasıyla yaşıyor.
Kahire Mason Locası
Ve İngiliz Gizli Servisiyle,
Kaderi arasında bir ilgi bulamıyor.

Nedim’i bilirsin,
Babası üç beş fotoğraftan ibaret.
Urfa’nın yanık sesli çocuğu,
Sol yanında aşka mahsus ihanet.
Ona her baktığımda, içimde,
Mayın gibi patlayan bir kehanet:

Bir ay sonra Şırnak’ta öleceğini bilmiyor!..

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir