Kategori arşivi: İSLAM MEDENİYETİ

CHP Hakkında Kısa Bildiri “CHP TASFİYE EDİLMELİDİR”

CHP TASFİYE EDİLMELİDİR

TAKDİM
Osmanlı, İslam Medeniyet silsilesinin son halkası ve Sahabe-i Kiram’dan sonraki zirvesidir. Osmanlı, Batılılaştırarak asli hüviyetinden koparılmak istenmiş, bu gerçekleştirilemediği için yıkılması tercih edilmiştir.
Osmanlıyı yıkmak isteyenlerin İngiltere başta olmak üzere Batılı güç merkezleri olduğu malumdur. Bu operasyonu dahilde gerçekleştiren örgütün adı ise CHP’dir. CHP, yeni bir devlet kuran siyasi parti değil, dünyadaki son “medeniyet devleti” olan Osmanlıyı tasfiye eden örgüttür.
Osmanlı sadece bir devlet değil aynı zamanda bir medeniyettir; daha veciz bir ifadeyle Osmanlı, bir “medeniyet devleti”dir. Hedef, sadece Osmanlı devletinin yıkılmasından ibaret değildir, esas maksat İslam Medeniyetinin tasfiyesidir.
Osmanlının yıkılması, Türk-İslam tarihini durdurmuştur, bu kadar büyük bir felakettir. Türk-İslam tarihinin yeniden başlaması ve tarihi akışın asli mecrasına avdet etmesi için CHP’nin tasfiyesi şarttır.
*
CHP ile ilgili yazılacak tenkitler bir külliyat çapına ulaşır, burada temel teşhisleri ifade ettik.

CHP’NİN İLKELERİ

CHP’nin asli hüviyetini teşhis ve hedeflerini tespit için kullanılacak on sekiz ilke mevcuttur; bunların altısı husumet, altısı muhabbet, altısı ise hareket ilkeleridir… CHP’nin “altı ilkesi-oku”, kendini tarif etmeye kafi değildir, altı oktan mülhem, üç sahada sahip olduğu altışar temel ilke tespit edilmiştir.
Husumet ilkeleri; İslam düşmanlığı, millet düşmanlığı, devlet düşmanlığı, tarih düşmanlığı, gelenek düşmanlığı ve aile düşmanlığıdır.
Muhabbet ilkeleri; yobaz Batıcılık, sapkın laiklik, suni ideoloji, sahte kahramanlık, bohem hayat ve müfsit akıldır.
Hareket ilkeleri; ezberci kadro, ithal kibir, ahlaksız tavır, zalim idare, yıkıcı hareket ve kültür ajanlığıdır.

Husumet ilkeleri

1-İslam düşmanlığı
CHP’nin asli hüviyeti İslam düşmanlığıdır. Varoluşunu İslam düşmanlığı ile göstermiş, bunun için elinden gelen her şeyi yapmıştır. Yapmak istedikleri yaptıklarından ibaret değildir, yapmadıkları yapamadıklarıdır, yani güç yetiremedikleridir. Kuvvet ve fırsat bulduklarında İslam’ın tasfiyesi için yapabilecekleri işler, İslam tarihinde görülmemiş derecede ağır ve vahşidir. Hilafet ve Şeriat’ın ilga edilmesi, İslam tarihinde emsali olmayan bir husumettir.
CHP ve arkasındaki karanlık mahfiller, İslam’ı tasfiye edemeyeceklerini anladıkları için onu tahrif etmeye yönelmiş, asli mihrakından koparmayı ve anlamsızlaştırmayı tercih etmiştir. Kur’an-ı Kerim’in ve ezanın bile asli hüviyetinden koparılarak tahrif edilmesi maksadını ifşa etmiştir.
CHP’nin asli hüviyeti İslam düşmanlığıdır. İslam dışındaki tüm husumetleri, İslam’a olan düşmanlığının tezahürü ve tatbikatıdır.

“Sen onların dinlerine-milletlerine tabi olmadıkça ne yahudiler, ne de hıristiyanlar senden asla hoşnud ve razı olmayacaklar.” (Bakara suresi, 120. Ayet)

2-Millet düşmanlığı
Türkler Müslümandır, hem de İslam’ın muhafızı olacak kadar iman ve ceht sahibidir. İslam’ın zuhurundan birkaç asır sonra bu ulvi vazifeyi “mefkure” kabul etmiştir. Osmanlının yıkılması, milletin İslam’ın muhafızı olma hususiyetini ortadan kaldırmaz. Bu sebeple CHP millet düşmanıdır. Zira Osmanlının tasfiyesi kafi gelmemiş, milletin kalbini sökmeyi amaç edinmiştir.
Milletin kalbine ve hayatına yerleşen İslam’ı tamamen tasfiye etmek, dehşetengiz bir millet düşmanlığı halini almış, milletin sahip olduğu tüm kıymet ölçülerini önce yasaklamış, sonra tahkir etmiştir. İslam, bu milletin kalbinden sökülüp atılmadığı müddetçe Batının en büyük düşmanı olmaya devam edecektir, ne tesadüftür ki CHP de için de durum aynıdır.

3-Devlet düşmanlığı
Türk-İslam tarihinde üç kıymet birbirinden ayrılmamıştır; İslam, millet, devlet… İslam milletimizin ebedi mefkuresidir, millet İslam’a ebediyen teslim olmuştur, devlet ise bu ikisini muhafaza eden büyük kuvvet terkibidir. Bu üç kıymet arasındaki imtizaç devam ettiği müddetçe CHP, en büyük devlet düşmanlarından birisidir.
CHP, bir müddet devleti ele geçirmiş, İslam ve millet düşmanlığını devletin tüm kodlarına işlemiş, bu ülkede devlet ile milleti birbirine düşman etmiştir. Devlet, İslam’a ve millete düşman olduğu müddetçe CHP’nin dostudur, İslam’a ve millete dost olduğu müddetçe CHP’nin düşmanıdır.
CHP tarafından devletin kodlarına işlenen İslam ve millet düşmanlığı devam etmektedir. Kodların devamına rağmen “ehl-i salat” birinin iktidar olması, CHP’nin devlet düşmanı olması için kafi gelmektedir. Devletteki CHP kodlarını devam ettiren iktidarlara bile düşman olması, asli hüviyetini göstermesi bakımından ibretamizdir.

4-Tarih düşmanlığı
Milletimizin Müslüman olması bin yılı aşmıştır. On iki asırlık iman, insanın ruhu ile birlikte bedenine de sirayet eder, etmiştir de… Mesela bu milletin dini hassasiyeti olmayan fertleri bile domuz eti yiyemez, yediğinin domuz eti olduğunu söylediğiniz anda gayriihtiyari olarak kusar. Bin yıllı, bir milletin ruhen ve bedenen Müslüman olması için kafi ve hatta fazladır. CHP’nin tarih düşmanlığı, milletimizin İslam ile imtizaç etme sürecini dikkatlerden uzaklaştırmak içindir.
Milletimiz, Müslüman olduktan sonra medeniyet inşa etmiştir, bu sebeple medeniyet tarihimiz İslam tarihidir. Zaten “millet” olmak, bir medeniyete mensup olmakla kabildir. Türkler, Müslüman olduktan sonra İslam medeniyetine mensup olmuş, bin yıldır o medeniyeti inşa ve muhafaza yoluyla devam ettirmiştir. Keza İslam ile dünyanın en büyük devletini kurmuştur.
Batı, İslam’a ve İslam medeniyet ve devletine düşmandır. Zira Batının menfaatlerinin önündeki tek engel İslam ve dünya çapındaki İslam devletidir. CHP, milletimizin İslam’dan uzaklaşmasını ve dünya çapında bir devlet kurmasını engellemek için Batılı mahfillerin içimizdeki muhafızlarıdır. CHP’nin tarih düşmanlığı, İslam düşmanlığının bir tezahürüdür, zira tarihimiz, İslam ile dünya çapında devlet kurduğumuzun misalidir.

5-Gelenek düşmanlığı
Gelenek; kıymet ölçülerinin, yüksek tatbikat yoğunluğunda nesiller arası nakil yoluyla milletin ruhuna sirayet etmesidir. Gelenek, milletin her ferdine ve hayatın her sahasına şamil olmak bakımından nazariyat ile tatbikatı muhtevi kıymet ölçüleri haznesidir.
İslam, bin küsur yıldır gelenekleşerek milletimizin mizacına ve hayatına sirayet etmiştir. Milletimiz, İslam’ı, gelenekleştirerek ruh dünyasında ve hayatında derinleştirmiş, tahkim etmiş ve kalıcı hale getirmiştir. Atasözlerimizin ciddi bir kısmı bile ayet-i kerimelere ve hadis-i şeriflere dayanmaktadır. Gelenek, ateisti bile Müslüman reflekslere sahip kılmış, İslam’ın tasfiyesini imkansızlaştırmıştır.
Batı, geleneklerin tasfiye edilmediği takdirde milletimizin İslam ile irtibatının koparılamayacağını anlamış, bu sebeple geleneklerimizi resmi olarak yasaklatmak ve içtimai olarak tahkir etmek yoluna gitmiştir. Bu operasyonun dahildeki Truva atı CHP’dir. CHP’nin gelenek düşmanlığının hedefi, geleneklerimizin temelinde ve kaynağında bulunan İslam’dır.

6-Aile düşmanlığı
Aile, cemiyetin (milletin) tohumudur, tohum ne kadar sağlam ve sıhhatliyle cemiyet de o derecede sıhhatlidir. Topyekun cemiyete dönük ifsat hareketlerinin tesirsiz kalması, aile müessesesini imha ve ifsat etmeyi gerektirmiştir.
İslam, gelenekler marifetiyle ailede yaşamakta, aile vasıtasıyla yeni nesillere intikali sağlanmaktadır. Batı, aile efradını birbirinden ayırmak ve tek tek avlamak için aile müessesesine dönük ağır ve yoğun bir kültürel operasyon yürütmektedir. Aileyi oluşturan erkek ve kadın birbirinden bağımsızlaştırılmakta, evlat ile ebeveyn birbirine yabancılaştırılmaktadır.
Aile müessesesi, İslam’ın, milletin ve geleneklerin merkez üssüdür. Aile müessesesinin çözülmesi ve dağılması, İslam’ın tasfiyesi için milletin merkez üssüne yönelik saldırıdır. CHP’nin aile düşmanlığı, Batılı dostlarıyla paraleldir. CHP, kültür emperyalizmini sürdürebilmek ve kültür işgalini gerçekleştirebilmek için aile müessesesini dağıtmakla vazifeli dahildeki işbirlikçidir.

Muhabbet ilkeleri

1-Yobaz Batıcılık
CHP, sadece Batıcıdır, Batıyı anlamak için en küçük bir çaba sahibi olmaksızın… Batıda her ne varsa bu ülkeye taşımayı amaç edinmiştir. O kadar Batıcıdır ki, Batının marazlarını (hastalıklarını, problemlerini) bile taşıma gayretindedir. Batının kendi içinde çözmek için uğraştığı problemleri, Batıda olduğu için problem olarak dahi görmeyen ve olduğu gibi ithal etmeye çalışan bir zihni köledir.
Batıyı sorgulamayan, sorgulamanın lüzumuna bile inanmayan, Batılı metinleri ezberleyerek Türkiye’ye taşımaya çalışan yobaz Batıcılık hastalığına yakalanmıştır. Her milletin farklı bir hayat anlayışı ve altyapısı olduğunu bile görmeyen, umursamayan, tek vazifesi Batılı efendilerine hizmet etmek olan bir yobazlık türüne sahiptir.
Batılı metinleri ve davranışları “tekrarlamaktan” zevk alan bir zihniyete sahiptir. Batılı metinlerin ve davranışların ülkemizin gerçekleriyle çatışmasını umursamayan, kültür çatışması zuhur ettiğinde ise milletimizi tahkir eden bir “yabancı”dır. Milletine yabancılaşmaktan rahatsız olmayan, tam aksine suni şekilde zevk alan bir duygu dünyasına savrulmuştur.

2-Sapkın laiklik
Laiklik, din ile devlet (ve dünya) işlerinin birbirinden ayrılması ve dinin devlet ve dünya işlerine müdahalesinin önlenmesidir. Dinin, devlet ve dünya işlerinden tamamen uzaklaştırılmasının kabulü, onun tamamen yanlış olduğuna inanmayı gerektirir. Zira “yanlış” olmadığına inanılan bir ölçüler manzumesinin devlet ve hayattan uzaklaştırılması muhaldir. Dinin “mutlak yanlış” olduğunun kabulü, onu şeytanlaştırmaktır, zira tamamen yanlış olan ve yanlışı temsil eden şeytandır.
Laiklik, Avrupa’da, muharref Hıristiyanlığın tamamına yakınının yanlış olmasından kaynaklanmıştır. Avrupalı için Hıristiyanlığı devlet ve hayattan uzaklaştırmak zaruret haline geldiği için laiklik bir ihtiyaçtır. Buna rağmen Avrupa da bile, tam laik olan tek ülke Fransa’dır, diğer ülkeler, Hıristiyanlıktaki az sayıda doğrudan vazgeçmemiş ve Türkiye’ye ihraç ettikleri laiklik anlayış ve tatbikatını hayatlarından uzak tutmuştur.
CHP, Batıda Hıristiyanlığa dönük itiraz metinlerini tetkik etme ihtiyacı duymaksızın, yerine İslam yazarak ithal eden, İslam’ı “mutlak yanlış” olarak gören ve bu sebeple devlet ve hayattan uzaklaştırmayı hedef edinen yobaz laikçidir. Laiklik, dine karşı değil, muharref Hıristiyanlığa karşı geliştirilmiştir ama CHP için bu önemli değildir, zira o, genetik olarak İslam düşmanıdır.

3-Suni ideoloji
CHP’nin bir dünya görüşü yoktur, hatta herhangi bir mevzuda küçük bir fikir kırıntısı bile yoktur. Hiçbir CHP’li, kendine ait keşif ve telif ettiği (onların diliyle orijinal) bir fikre sahip değildir. CHP’nin ve CHP’lilerin beyanlarındaki her cümle ithaldir. Altı ok ile ifade edilen ilkeleri de kendilerine ait değildir, onları da Batıdan ithal etmişlerdir.
Türkiye’de sol hareket CHP’yi ele geçirerek ona “fikir aşısı” yapmayı denemiştir. Fakat ülkemizdeki sol hareket de ithalcidir ve tamamen Batılı metinlere bağlıdır ve onları ithal etmekten başka bir becerileri yoktur. CHP, kuruluşunda sadece Batıcıdır, sol ile izdivacından sonra Batının sosyalist metinleriyle harmanlanmaya çalışılmıştır. Ne var ki CHP ile sosyalist metinlerin harmanlanması sıhhatli olmamış, ikisinin müşterek hususiyeti olan Batıcılık hakim şekilde devam etmiştir.
Sosyalist metinlerin “enternasyonal” mahiyetine rağmen CHP ulusalcıdır. Ulusalcılık, ırkçılığın (faşizmin) perdelenmiş ifade şeklidir. Netice itibariyle CHP, hiçbir dünya görüşüne sahip olmayan, orijinal tek bir fikri (cümlesi) bile bulunmayan suni ideolojiye mahkumdur. Suni ideoloji, eklektik (ve tabii ki tezatlarla malul) bir ezbercilik ve ithalatçılıktır.
CHP, suni ideolojisini tabanına kabul ettirmiş, tabanında “suni zihin” inşa etmiştir. İktidarda olduğu dönemlerde suni ideolojisini tüm millete kabul ettirmek için ağır zulümler yapan CHP, kendi tabanıyla birlikte milletten ayrışmış ve suni bir gerçeklikle yaşamaya devam etmiştir.

4-Sahte kahramanlık
Suni ve tezatlarla malul bir ideolojinin insanları ikna etmesi beklenemez. CHP, bir proje örgütü olarak kendini kabul ettirmek, bir zamanlar iktidarını sürdürmek, şimdi de varlığını korumak için etkili bir şeylere ihtiyaç duymuştur. “Kahramanlık” hikayesi uydurmak bu ihtiyacı karşılamak içindir.
İstiklal Harbi, kahraman milletimizin tarihe geçen şanlı bir mücadelesidir. Bu mücadeleyi sadece bir kişiye mal etmek, tüm milletin hakkını gasp etmektir. Atatürk’ün, millete rağmen ülkeyi kurtardığını bile söyleyecek kadar saçmalayan CHP, ölçüyü aştığı oranda “sahte kahraman” üretmiştir.
İstiklal Harbi, Batılı işgalcilere karşı kahraman milletimizin tarihi mücadelesidir. CHP, İstiklal Harbinden sonra, kendilerine karşı savaştığımız Batılı ülkelerin tüm değerlerini namluyla bu millete kabul ettirme yolunu seçmiştir. Savaştıklarımızı “efendi” mevkiine koyan CHP, insan tabiatının bu tezadı kabul edemeyeceği ve taşıyamayacağı gerçeğini, tatbikatını namluyla yaparak kırmaya çalışmıştır.

5-Bohem hayat
Suni ideoloji ve suni zihin ile hayatı sıhhatli ve doğru yaşamak muhaldir. Suni ideoloji, sayısız tezat ihtiva eder, insan tabiatı o kadar çok tezadı taşımaz. CHP, suni ideolojine uygun bir suni zihin inşa etmiş, onunla hayatını sürdürmeye çalışmıştır. Bu kadar derin tezatlarla yaşamak ancak bohem hayatı ile mümkündür.
Bohem hayat, tezatların zorladığı insan zihninin, kuralsız bir hayata savrulmasıdır. Mesela CHP’nin ve CHP’lilerin içkisiz bir hayatı yaşaması, hatta hayal bile etmesi imkansızdır. Zira akıl ve iradenin birbiriyle mütenasip şekilde çalışması, tezatların telafi edilmesi şartına bağlıdır. CHP, bohem hayatına mecburdur.
Bohem hayat, tabiatı itibariyle tezatlardan zevk almaktır. Tezatlardan kurtulamayan CHP, varlığını ve hayatını sürdürebilmek için onlardan zevk almayı tercih etmiştir. Bohem hayat bağımlılığı, içki veya uyuşturucu bağımlılığından daha beterdir, zaten onları da ihtiva eder.
Bohem hayatı kendiyle sınırlı şekilde yaşayanlar sadece kendilerini helak eder. CHP, insanlık tarihinde belki de ilk defa bohem hayatı siyaset tarzı haline getirmiştir. Bu sebeple CHP’nin bohem hayat bağımlılığı ve muhabbeti, milletimizi çürüten bir kültürel misyonerlik halini almıştır.

6-Müfsit akıl
Kültürel Batı köleliği, suni ideoloji ve zihin, sahte kahramanlıkla malul bir siyaset, kendi milletine yabancılaşma ve düşmanlık, kaotik bir akıl yapısı ortaya çıkarır. Neyi neden istediğini bilmeyen, zıt talepleri aynı anda ileri sürebilen, bohem hayat ile zehirlenmiş bir akıl, siyasi ve içtimai altyapıyı ifsat etmekten başka bir yol izleyemez.
CHP aklı, mahkum olduğu tezatları anlamaktan aciz, kaçınılmaz olarak ezberciliğe mahkum, İslam ve millet düşmanlığından başka bir dayanağı olmayan hezeyan kumkumasıdır. Genelevini savunacak kadar ne dediğini bilmez bir ifsat merkezidir ama aynı zamanda kadın haklarını savunur. Bunların birbiriyle tezat teşkil ettiğini hem anlamaz hem de umursamaz.
CHP aklının dayandığı tek merkez vardır; İslam düşmanlığı… İslam’a aykırı olan her şeyi savunan CHP aklı, insanlıktan ne kadar uzağa düştüğünü bile dert etmez.

Hareket ilkeleri

1-Ezberci kadro
CHP’nin siyasi kadroları ezbercidir fakat kötü bir ezbercidir. Batı değerlerini ezberleyen, onları da yarım ezberleyen, Batının kendi içindeki tezatları da umursamadan ezberleyen bir kadroya sahiptir. Batının kendi içinde çözmeye çalıştığı tezatları birer çözümmüş gibi ezberleyen CHP’nin siyasi kadroları, ülkemize çözüm yerine problem ithal etmektedir.
CHP’nin arka bahçesini oluşturan kültür kadrolarının siyasi kadrolardan tek farkı, Batıyı biraz daha fazla okumuş olmasıdır. Batıyı daha fazla okumuş olmak, kültür kadrolarını daha fazla ezbere sahip hale getirmektedir. CHP’nin siyaset ve kültür kadroları arasındaki tek fark; ezber miktarındaki farklılıktır.
Sadık birer misyoner gibi sadece Batılı değerleri tekrar eden CHP, onların bu ülkedeki problemlere çözüm yerine yeni problemler ürettiğini fark etmeyecek kadar ezbercidir. Problemlerin teşhisinden bile habersiz olan CHP kadroları, teşhis olmadan tedavi yapılamayacağını anlamaktan acizdir.
Ezberci kadrolarla meseleleri konuşmak, çözüm yolları aramak, birlikte çalışmak imkansızdır. Bu sebeple CHP’yi tasfiye etmekten başka yol yoktur.

2-İthal kibir
Batı, önce ahlaksızdır, ahlaksızlığı nispetinde tezatları umursamayan ve tezatlardan kuvvet (iktidar) üreten bir vahşidir. Ahlaksızlığı ve maddi kuvvet yığınağıyla asırlardır insanlığa karşı işlediği suçları “zafer” dünyaya kabul ettirmiştir. Milletlerin kültürel bünyelerini tahrif etmekte hiçbir sınır tanımayan Batı, tahrif ede ede kuvvet yığınağını artırmış ve bundan vahşi bir “kibir” üretmiştir.
CHP, Batının vahşi kibrini ithal eden bir köledir. Batının milletimize karşı sergilediği vahşi kibri, ondan ezber yoluyla alan ve kendi milletine karşı Batıdan daha vahşi uygulamalarla gösteren bir kibir budalasıdır. Batıda her şeyin mükemmel olduğu hezeyanını, kendi milletini tahkir etmek için kullanan, bunu da kendi üretemediği ancak ithal ettiği kibirle yapan bir yabancıların yerli misyoneridir.
CHP, bohem hayatını kibirle ifade edebilen bir cüretkardır. Siyaset ve kültür kadrolarının, orijinal hiçbir fikir ve keşfi olmadığı halde ülkenin en kibirli insanları olabilmesi, ancak ithal kibirle mümkündür. Kendilerine karşı İstiklal Harbi yürüttüğümüz ülkelerin kibrini ithal ederek benimseyebilen bir örgüt, kendi milletine yabancıdan daha yabancıdır.

3-Ahlaksız tavır
Milletimiz Müslümandır, tabii olarak ahlak anlayışı da İslam ahlakıdır. Batının yerli kültür misyonerleri herhangi bir “ahlak anlayışı” teklif etmez. Zira sadece ezbere dayalı kültür ithalatçılığı, bizzat ahlaksızlıktır.
CHP, bir ahlak anlayışı teklif etmez, edemez. Suni ideoloji ve suni zihin, ahlakı bilmez ve umursamaz. CHP’nin bohem hayatı sevdasının bir sebebi de ahlak teklif edememektir. Ahlak anlayışı teklif etmeyen CHP, ahlakın muharrik ve müessir kıymetine karşı mücadele ve mukavemet edemeyeceği için, milletimizin ahlak anlayışını ifsat etmekten başka yol bulamamıştır.
CHP, bir ahlak anlayışı teklif edemediği ve tabiatı İslam düşmanlığı ile yoğrulduğu için İslam ahlakına saldırmakta ve onun yerine “ahlaksızlığı” ikame etmek çabasındadır. Zira “ahlaksızlık” ithamı karşısında dayanması muhaldir. Bu ithamın ağır taarruzunu, ahlak anlayışımızın karşısına bir ahlak anlayışı teklif etmek yerine, “özgürlük” hezeyanına savrulmuştur. Hürriyet muhakkak ki büyük bir kıymettir ama ahlakın alternatifi değildir. Ahlak anlayışı olmayan bir özgürlük teklifi, muhakkak ki hezeyandır ve yıkıcıdır.
CHP kadroları, ahlaksızlığı “kişilik” olarak kabul eden ve sunan bir güruhtur. Doğrudan “Batı ahlakı” bile teklif edemeyecek kadar ucuz ve ezberci bu güruh, kaçınılmaz olarak İslam ahlakının zıddı olan her şeye sahip çıkmaktadır.

4-Zalim idare
Ezberci kadrolar, meseleleri teşhis edemez ve çözüm aramaz, bunu yapamadıkları için ithal ettikleri şablonları (çözüm zannettikleri hezeyanları) silah zoruyla tatbik etmek yolunu seçerler. Yobaz Batıcı ve sapkın laikçi olan CHP, Batı kültürünün ürettiği şablonları, milletimize uyup-uymadığına bakmaksızın uygulama vahşetini göstermiştir.
CHP, iktidar olduğu dönemde “zalim idare” tarifini tam anlamıyla karşılamıştır. Bundan sonra iktidar olması halinde de zulmetmekten başka çaresi yoktur, zira başka şekilde idare etme mahareti bulunmamaktadır. Ezberci, sapkın ve yobaz Batıcı bir suni zihin, Müslüman bir halkı zulmetmeden yönetemez. CHP, zihniyetini değiştirmediği müddetçe aksine tüm iddiaları yalandır, zihniyetini ise değiştiremez, zira ezberci ve yobaz bir zihin değişemez.

5-Yıkıcı hareket
Milletin dinine, diline, örfüne düşman olan CHP, her tavır ve edasıyla, her hareket ve tatbikatıyla milletin asli hüviyetini yıkmayı hedeflemektedir. Mazideki zalimane tüm tatbikatlarını reddetmedikleri ve onları hala övmeye devam ettikleri müddetçe, bugünkü takiyye ve riya ile süslenmiş tüm beyanları yalandır. Mazideki zalim tatbikatlarını reddetmeleri ise muhaldir, zira onlar tam olarak hüviyetlerini göstermektedir, onların reddi, varlıklarının inkarı olur.
CHP, tabiatı itibariyle yıkıcıdır. İdeolojik varoluş gerekçesi, bu milletin manevi kıymetlerine düşmanlıktır. Gerçekten değişmek istese bile asli hüviyetini reddetmesi muhal olduğundan, milli bünyemize tehdit olmaktan çıkması imkansızdır. CHP için tek yol, tasfiyedir.
CHP, Türkiye’deki en büyük “yıkıcı hareket” özelliği taşıyan örgüttür. Bu mahiyeti itibariyle CHP, “milli güvenlik” meselesidir. CHP’nin altı okunu, milli güvenlik siyasetinin temeli ve kaynağı olarak kabul etmek; milli güvenlik sorununu, milli güvenlik ilkeleri haline getirmektir ki, CHP’ye karşı hezimeti baştan kabul etmektir.

6-Kültür ajanlığı
CHP, Batının bu ülkedeki kültür misyonudur. Bu özellik, bizzat CHP tarafından hem de kibirli şekilde ifade ve ikrar edilir. Batıyı “muasır medeniyet” olarak gören, onu kutsallaştıran, iktidar olduğu dönemlerde “ulusal hedef” kabul eden CHP, Batının kültür ajanlığını gönüllü olarak üstlenmiştir.
Yabancı bir kültürün bu ülkedeki misyonerliğini üstlenmek, “milli benlik” için tabii ki bir yıkıcı harekettir. Zira Batı, bizim asırlarca savaştığımız baş düşmanımızdır. CHP, baş düşmanımızı “baş tacı” eden kültürel bir ihanet hareketidir.
Batı, sömürge ülkelerinde doğrudan yapamadığı hamleleri, o ülkelerde kurduğu yerel hareketlere yaptırmaktadır. Bir milletin kültürünün sömürge güçleri tarafından tahkir edilmesi, milli hassasiyetleri tahrik eder ve sömürge karşıtı istiklal hareketlerini başlatır. Sömürge ülkelerindeki milli hareketleri akamete uğratmak için bulunan emperyalist metot, yerli kadrolardan müteşekkil “kültür ajanlığı” örgütleri kurmaktır. CHP, Türkiye’deki milli mukavemeti engellemeyi ve milli hareketleri kendi merkezinde boğmayı hedefleyen bir kültür operasyonudur.

ÇAĞRIMIZ

CHP bir etiket değil suni bir zihniyettir, CHP zihniyetini benimseyen, CHP’lidir. CHP ile mücadele etmenin yolu, onun ilkelerini elinden almak ve sahiplenmek değil, bilakis o ilkeleri devlet ve cemiyet hayatından tasfiye etmektir.
CHP ilkelerini benimsemek, CHP’yi meşrulaştırmaktır. Meşrulaştırıldığı oranda CHP’ye karşı mücadele zorlaşmakta, ilkeleri benimsendiği nispette imkansızlaşmaktadır. Mesela daha fazla kemalist olmak, CHP’ye karşı mücadele etmek değil, bizzat ona hizmet etmektir.
CHP’nin ilkelerini benimseyen her parti, farklı isim ve etiket altında yeni bir CHP’dir. Milletin kurtuluşu, CHP’nin yenilenmesinde veya aynı ilkelere sahip yeni partilerin kurulmasında değil, bilakis CHP’nin zihniyet ve etiket olarak tasfiyesindedir.
CHP’ye ve CHP zihniyetine karşı “Milli Cephe” kurulmalıdır. Milli Cephe, CHP’ye ve CHP zihniyetine benzeyen tüm partilere karşı tavır almalıdır. Sadece CHP’nin etiketine karşı olmak, CHP zihniyetini (ilkelerini) benimseyen diğer partilerin, aslında CHP adına milleti aldatmasına müsaade etmektir.
03.01.2021
MEDENİYET AKADEMİSİ BAŞKANI
HAKİ DEMİR

RAPOR-6-CAMİLERİN MÜESSESELEŞTİRİLMESİ

TAKDİM

Cemiyeti kaybettik, artık insan kalabalıkları var. Kalabalık; insanların birbiriyle irtibat ve münasebetinin, mesuliyet ve vazife hissinden ve fikrinden uzaklaştığı ve sadece ihtiyaç ve menfaatle sınırlı hale geldiği insan topluluğudur. İnsan topluluğudur ama hiçbir insani hususiyet taşımaz. Cemiyet ise, hayvani insiyaklardan (ihtiyaç ve menfaatlerden) çok ileride, insani mesuliyet ve vazife hissi ve fikriyle tesis edilmiş yoğun münasebet haritasıdır.
Bu millet, bin yıldır İslam ile yoğrulmuş, hiç tanımadığı insanlara bile Allah rızası ve Allah’ın vahyettiği ölçüler çerçevesinde mesuliyet hisseden ve yardım eden bulunmaz bir medeni cemiyet seviyesine çıkmıştı. Öyle ki, ümmi bir çobanımızın insani mesuliyet hissi, batının profesörlerinden ve “asillerinden” yüzlerce kat daha yüksek bir irtifadaydı. Hala, cemiyet olmakla kalabalık haline gelmek mikyasıyla mukayese edildiğinde, en “medeni” batılı toplumlardan (kalabalıklardan) onlarca kat daha yüksek seviyededir. Fakat diğer toplumlarla mukayeseli olarak “iyi” olmamız, kendimizle (tarihimizdeki kendimizle) mukayese edildiğinde, en aşağı seviyeye indiğimiz gerçeğini değiştirmez.
Dünyanın en asil milleti, iki asırdır kültürel işgale maruz kaldı, son bir asırdır kültürel işgal aynı zamanda resmi uygulama haline geldi ve namlu (ve kanun) zoruyla yozlaştırıldı. Yozlaştırma sürecine, batılılaşma, muasır medeniyet seviyesine çıkma, gelişme, kalkınma gibi isimler verilmesi gerçeği ve neticeyi değiştirmez. RAPOR-6-CAMİLERİN MÜESSESELEŞTİRİLMESİ yazısına devam et

İSLAM SANAT TELAKKİSİ

İSLAM SANAT TELAKKİSİ

İman tevhide, insan vahdete, hayat nizama bağlıdır. Muhtemel ki meseleler nihai tecritte bu üçünden ibarettir. İmanımızla tevhide, insanımızla vahdete, hayatımızla nizama bağlıyız ama kesret aleminde yaşıyoruz. Muhtemeldir ki temel paradoks da bundan ibarettir. Muhtemeldir ki dünyadaki hilafet vazifesi; hayatın üstün nizamını, cemiyetin asli mihraka bağlı vahdetini, insanın kalbi ve ruhi evrenindeki tevhid imanını idrak ve inşa etmekten ibarettir.
İman, ruhi yönelişin aynı zamanda en güzelidir. İmanın en güzeli ise İslam’ın teklif ettiği imandır. Vahdetin en güzeli, insanın iç alemini ruhi merkezde tertip ve terkip etmektir. Nizamın en güzeli ise, Allah’ın rızasını asli mihrak kabul eden içtimai terkiptir. İslam sanat telakkisinin aranacağı havza, burası olsa gerektir.
Bu havza, “doğru”nun hukuk (fıkıh) tarafından, “iyi”nin ahlak tarafından, “güzel”in edep tarafından temsil ettiği bir çerçeveye sahiptir. İslam; doğru, iyi, güzel mikyasının, kainattaki yaratıcı mülkiyet sahibi olan Allah Azze ve Celle tarafından insanlara bildirilmiş külli manzumesidir. İslam’ın tevhid ve vahdet esasları, doğru, iyi, güzel ölçülerinin birbirinden tefrik edilmesine müsaade etmez, tefrik teşebbüsü ancak idrak ve izah meselesine (yani tedrisata) mebnidir ve bu cihetle zaruret ifade eder. Ne var ki hikmet, üçünü muhtevidir ve üçünün terkibi bünyesini idrak etmeyi gerektirir. İSLAM SANAT TELAKKİSİ yazısına devam et

SANAT NEDİR?

SANAT NEDİR?

Sanat, en girift bahislerden biridir. Tabiatındaki müphemlik, zuhurunda geniş bir alanı işgal etmesine imkan tanıyor. İzahındaki zorluk, bitmez tartışmaları ateşliyor. İdrakten ziyade tatbikat olarak karşımıza çıktığı için, eserlerine muhatap oluyoruz. Çerçeve oluşturmak tabiatına mugayir… Çerçevesiz bırakmak, dost mu düşman mı olduğunu tayine imkan vermiyor.
Akılla bir şeyler anlar gibi olduğumuz ama bir türlü meseleyi kuşatamadığımız malum. Belli ki akıl ötesi bir vakıadan bahsediyoruz. Akli tertip ve tanzim, sanat eserini vücuda getirmek için kafi olmadığına göre, “ruhi nizam” veya “mana nizamı” gibi bir meseleden bahsediyor olmalıyız. Ne var ki akılsız bir faaliyetin neticesine sanat eseri demek mümkün değil. Öyleyse sanat; ruhun, aklı kullanmaksızın keşfettiklerini, akılla şekillendirmesidir. SANAT NEDİR? yazısına devam et

Bosnalı millettaş Yemen Türküsü’nü söyleyince…

Bosnalı millettaş Yemen Türküsü’nü söyleyince…

Yemen Türküsü’nü bilmeyen, söyleyemeyen birinin Osmanlı medeniyetine, Âl-i Osman Türklerine mensubiyet şuuru güçlü olmadığına kanaat ederiz. Yemen Türküsü’nün milletimizin yüreğinde bir sızı, bir hüzün, bir ağıt olarak ne ifade ettiğini anlamayan birinin, Yemen Harplerinde şehit düşen, gurbet acısı çeken, sıla hasretiyle yüreği kor gibi yanan ecdadıyla kalbî irtibatının zayıf olduğuna yorarız.

İçimizdeki modern-lümpenlerin bilmediği, anlamadığı Yemen Türküsü’nü Bosnalı bir millettaşımız söyleyince yüreğimizi daha bir sardı bu tarihî türkü. Esasında Osmanlı Devleti’nde her kavim için aynı duyguları, aynı gurbet acılarını hissettiren bu türkümüz Balkanlar’dan Azerbaycan’a, Erzurum’dan Mardin’e, Yozgat’tan İzmir’e, Halep’den Bağdat’a, Hakkari’den Kerkük’ e kadar Osmanlı mülkî ve medenî sınırlarımızdaki her milletttaşın mâşerî hüznünün türküsüdür Yemen Türküsü. Bosnalı millettaş Yemen Türküsü’nü söyleyince… yazısına devam et

İSLAM CEMİYETİNİN MEKAN HARİTASI

İSLAM CEMİYETİNİN MEKAN HARİTASI

İslam şehri, İslam cemiyetinin ve hayatının mekan haritasıdır. İslam’ın teklif ettiği hayatın tüm mecra ve havzaları, inşa etmek istediği cemiyetin varoluş güzergahının her menzili o şehirde mevcuttur. Keskin hatlarıyla İslam hukukunun, naif hatlarıyla İslam ahlakının, zarif hatlarıyla İslam edebinin izhar edeceği her münasebet ve müessesesi, her tavır ve edası, her örgü ve dokusu o şehrin bir caddesinde, bir sokağında, bir meydanında, bir binasında, bir taşın yontulma şeklinde karşılık bulmuştur. İslam şehri, mekanın İslamlaştırılmış halidir, İslam’ın, mekanın her noktasına bir ruh olarak, bir fikir olarak, bir ahlak olarak, bir sanat olarak nüfuz etmesidir. İSLAM CEMİYETİNİN MEKAN HARİTASI yazısına devam et

ŞEHİR CEMİYETİN MÜESSES NİZAMIDIR

ŞEHİR CEMİYETİN MÜESSES NİZAMIDIR

İslam şehri, mananın (İslam’ın muhteva yekununun) müesses nizamıdır. Mana, önce “tabii teşkilatlılık haline” kavuşmuştur, sonra da “bir eksik var mı?”, “gözden kaçan bir mesele kaldı mı?” sorusunun cevabını, “yardım istemekten imtina eden vakur fakir olabilir” endişesiyle müesseseleşmiştir. İslam’ın şahsiyet, cemiyet ve hayat telakkilerinde muhtacın “talep etmesi”, “yardım istemesi” değil, onu arayıp bulacak bir dikkat ve rikkat vardır. Tek tek her ferdin, diğerlerinin mahrem hayatlarına tecessüs ile ihtiyaçlarını tespit etmesi gibi kaba ve kerih bir yol bazı sınırlarda hukuken (fıkhen) bazı sahalarda ahlaken, bazı noktalarda da edeben men edilmiştir. Müesseseler, ferdi tecessüsü önlemek, müesses ahlakı yerleştirmek, alan ile veren arasına perde çekmek gibi zaruret, ahlak ve güzellik gibi mesuliyetleri üstlenir. Müesseseler, tecessüsü, ferdi alandan kurtarıp müesses hale getirmek için değil, aksine tecessüsü cemiyet ve şehir hayatından tamamen yok etmek için vardır, bu sebeple faaliyetlerini, hayatın tabii akışını takip ederek gerçekleştirir. Hayatın tabii seyri; ferd, aile, mahalle gibi birimlerin hayat seviyelerinin “bilinebilirlik” çerçevesindeki akışıdır. Bu akışın aksadığını gören göz, bir melek sessizliğinde ve edebinde, en kuytu yerde ve zamanda muhatabına yaklaşıp, hiçbir tetkik faaliyetine girmeden, hiçbir tereddüt emaresi göstermeden, en kısa soru ve en kısa cevaplarla meseleyi teşhis eder, en uygun yolla halleder. Bu naiflikteki müesseseler, kadimden beri olduğu gibi tasavvufun uhdesindedir. ŞEHİR CEMİYETİN MÜESSES NİZAMIDIR yazısına devam et

ŞEHİR CEMİYETİN TEŞKİLATLANMIŞ HALİDİR

ŞEHİR CEMİYETİN TEŞKİLATLANMIŞ HALİDİR

İslam şehri, mananın teşkilatlanmış halidir, teşkilatlılık halidir. Şehir, irfan müktesebatımızın tecellisini tabii hale getirmiş bir nizam tertibidir. İslam şehrinin kendisi bir “teşkilatlılık hali”dir, şehirdeki tüm deveran mecralarının bidayeti de nihayeti de İslam’dır. Hayatın İslam üzere akması, çağlaması, yaşanması için müdahalenin ihtiyaç olmaktan çıkarıldığı veya asgariye indirildiği bir teşkilatlılık halidir.
Teşkilatlılık hali, teşkilatın ruhi altyapısıdır. Bir teşkilatın yapması gereken işleri, cemiyetin, ruhi (iman) kaynaklı hamlelerle yani kendiliğinden ve tabii bir akış içinde yapmasıdır. Ezan okunduğunda cemiyetin camiye akması misalinde olduğu gibi, cemiyetin her sahada, kendiliğinden, eksikleri tespit edici, yaraları tedavi edici, açları doyurucu, muhtaçlara yardım edici bir teyakkuz şuur ve rikkati ile hareket halinde olmasıdır. ŞEHİR CEMİYETİN TEŞKİLATLANMIŞ HALİDİR yazısına devam et

Kültürün iktidarı mı, iktidarın kültürü mü?

Kültürün iktidarı mı, iktidarın kültürü mü?

Yazar Metin Acıpayam sordu; âcizâne biz söyledik:
-Kültürün iktidarından mı, iktidarın kültüründen mi bahsetmemiz gerekiyor?
Elbette kültürün iktidarından bahsetmek gerek. Tabii ki kültürü modern anlayışla değil, İslâmlaşmış kültür değerlerimizle anlamalıyız. Bunun daha üst mânası hayatımızı bir baştan bir başa maddî ve mânevî olarak kuşatması gereken İslâm medeniyetidir. Bugün Türkiye’de bu mânada kültür ve medeniyet değerlerimizin hâkimiyeti çok cılızdır. Var olanlar folklorik, turistik ve müzelik mahiyette bir değer olarak yanımızda yönümüzde yer alıyor. Fakat hayatımızı, düşüncemizi, ahlâkımızı yönlendirmesi bakımından tesiri çok az. Çünkü modern seküler bir dünya salgın hâlindedir ki, iktidarların bu husustaki gücünü kırmaktadır. Kültürün iktidarı mı, iktidarın kültürü mü? yazısına devam et

ÖLÜM VE HAYAT AYNASINDA ŞEHİR TASAVVURU

ÖLÜM VE HAYAT AYNASINDA ŞEHİR TASAVVURU

Tüm tefekkür mevzularında olduğu gibi şehir tasavvurunu da, varlık, insan ve hayat telakkilerinden bağımsız olarak geliştiremeyiz. Şehir tasavvurundan önce temel telakkilerimiz olan, varlık, insan, hayat konularına vakıf olmak gerekir. Mevzuu külli bakış açısıyla, bir medeniyet tasavvuru çerçevesinde ele alabilmek için temel meselelere dair temel fikirlerimizin olması gerekir. Şehir, dünya görüşümüzün tecessüm etmiş halidir. Temel telakkilerden sonrası insanın idrak derinliği ile alakalıdır. İnsan derinliğine mesafe aldıkça, tecrit ve tenzih güzergahında ilerledikçe, idrak ve tarassut melekeleri ve faaliyetleri rikkat ve hassasiyet kazanacaktır. Derinleştikçe külli meseleler idrak edilecek, o çerçevede cüzlerin inşası mümkün hale gelecektir. Şehir, külli anlayışın cüzlerinden birisidir ama büyük bir cüzdür. ÖLÜM VE HAYAT AYNASINDA ŞEHİR TASAVVURU yazısına devam et

İSLAM ŞEHİR ANLAYIŞI

İSLAM ŞEHİR ANLAYIŞI

İslam şehir anlayışı bir büyük terkiptir. İslam’ın mümkün olan ölçülerinin tamamını şehir bahsinde terkip etmek ve tezahürünü mümkün kılmaktır. Şehrin “nazım planı”, İslam’ın tüm farzlarını bariz şekilde tecelli ettirir, tüm haramları kalın duvarlarla perdeler ve imkansızlaştırır. İslam ahlakının ruhu ve kaideleri, şehirde akan hayatın içine derinliğine nüfuz etmiş haldedir, İslam şehri, muhtevasına ahlakın sirayet ettiği hayatın akış güzergahlarını tanzim etmekle mahirdir. Keza İslam şehri, takvanın tecelli edebilmesi için tanzim inceliklerini, zühdün kuşanılması için mahrem mahfilleri sanatkarane bir titizlikle inşa eder. İSLAM ŞEHİR ANLAYIŞI yazısına devam et

SANATKARANE İNŞA EDİLEN ŞEHİR

SANATKARANE İNŞA EDİLEN ŞEHİR

Şehir, tefekkürün her çeşidinin tecelligahıdır. Tefekkürün her sahadaki tecellisi için mahal oluşturan iskan alanıdır. Şehir, fikir, ilim, sanat, edebiyat, siyaset, iktisat ila ahir her sahadaki tefekkür imal ve izharının tatbik sahasıdır. Fikri cezbeden, imalini tahrik eden, kıymetini takdir eden içtimai bünyenin müesses halidir.
İmal ve inşa, tertip ve tanzim, tecrit ve terkip ameliyelerinin en bariz tezahürü sanattır. Sanat kadar kendini izhar, fark edilmesini icbar eden başka bir tefekkür faaliyeti yoktur. Sanat, müstakil bir tefekkür sahası olduğu gibi, belki de daha fazla, tefekkür faaliyetlerinin tamamının mütemmimidir. Tefekkür çeşitlerinin tamamı, sanatkarane bir üslup ile ifade edilebilir. Fikrin sanatkarane ifade edilmesi ihtiyaridir ama fikrin tatbikatının sanatkarane gerçekleştirilmesi mecburidir. Fikir, sanatkarane bir idrak ve incelikle tatbik edilmediğinde, muhtevasında taşıdığı “maksadı”, neticede gerçekleştiremez. Bu iddia, birçok meseleyi yeni baştan ele almak, yeniden izah etmek zorunda bıraksa da bizi, mesele böyledir. SANATKARANE İNŞA EDİLEN ŞEHİR yazısına devam et

ŞEHİR İNSAN HAYAT

ŞEHİR İNSAN HAYAT

İnsan şehirde yaşar. Şehir olamamış yerleşim merkezleri bile şehir mihverine oturmuştur ve şehirden beslenir. Şehir, insanın maddi gıda ihtiyacını karşılamaktan ibaret bir teşkilatlılık hali değil, ruhi-manevi ihtiyaçlarını da karşıladığı bir fikir, ilim, sanat merkezidir.
İnsanlaşabilmek (insanlaşma sürecini ikmal etmek), insani istidatların tamamının meşru çerçevede zuhur etmesine bağlıdır. Bir insan, misalen on adet istidada sahip olsa, bu istidatlarıyla yüz adet münasebet çeşidi kurma imkanına malik olsa ama bunların ancak bir kısmı tezahür etse, insanileşme sürecini tamamlamış olmaz. Zuhur etmeyen istidat, kullanılmayan imkan olarak kalır, bu durumda o insan, kendini tamamlamamış (hatta tanımamış) olur. ŞEHİR İNSAN HAYAT yazısına devam et

MEDENİYET MEFKURESİ VE ŞEHİR FİKRİ

MEDENİYET MEFKURESİ VE ŞEHİR FİKRİ

Mekanı çıplak (tabii) halde kullanmak hayvanlara mahsustur. Mekanın imar edilmesi gerekir, imar edilmemiş mekan üzerinde mülkiyet kurulamaz. İktisadi manadaki mülkiyetten bahsetmiyoruz ama o bile imar edilmeden kurulamaz. Şehir, mekanın, fikir tarafından imar edilmiş halidir, belli bir fikir tarafından inşa edilen şehir, o fikrin mülkiyetindedir. Bu sebepledir ki her kültür ve medeniyet kendi şehrini inşa etmiştir, bu sebepledir ki mekan üzerinde bir de medeniyet mülkiyeti mevcuttur.
Şehir, medeniyet mülkiyetinin mührüdür. Tarlayı sürmek bile kültür ve medeniyet ile alakalıdır ama şehir, medeniyetin inşa edilmiş halidir. Şehir kurmayan bir kültür olabilir ama şehir kurmamış bir medeniyet olmaz. Kültür her hayat tarzında ve şeklinde oluşur ve varlığını devam ettirir lakin medeniyet, mekanlaşmış bir hayat tarzıdır, mekan üzerinde mülkiyet hakkı edinmiş bir hayattır. MEDENİYET MEFKURESİ VE ŞEHİR FİKRİ yazısına devam et

MEDİNE, MEDENİYET VE ŞEHİR

MEDİNE, MEDENİYET VE ŞEHİR

Evvel emirde belirtelim ki, seküler ve sentezci olmayan Müslüman için medeniyet din ve Medine’den sadır olmuştur. Yâni medeniyet İslâm’dır. Hz. Peygamberimizin Medine’ye hicretiyle İslâm’dan bir şehir anlayışı tecessüm etmiş, dinin temelleri üzerine toplum ve şehir düzeni kurulmuştur.
Âlimlerin yazdıklarına göre, Kur’an-ı Kerim’de “medîneti” şeklinde geçen kelime şehir mânasındadır. İslâm her şehre Medine demiyor. Yasin sûresi 13. âyetinde “Resullerin “karyelere” gönderildiği buyruluyor: “Ve onlara, o şehrin halkını misal ver. Onlara resûller gelmişti…”
Peygamberler gönderilmeden önce şehirlere “karye” denildiğini, yine aynı sûrenin 20. âyetinde ‘Ey kavmim, (size) gönderilmiş olan resûllere tâbî olun!’…” buyruğu ile Medine’nin, Hz. Peygamberimizin “risaletinin dâvetine açık kılınan belde” olarak tavsif edildiğini öğreniyoruz. MEDİNE, MEDENİYET VE ŞEHİR yazısına devam et

FİKİRSİZ ŞEHİR VE ŞEHİRSİZ FİKİR

FİKİRSİZ ŞEHİR VE ŞEHİRSİZ FİKİR

Şehir ile fikir arasında münasebet kurmakta zorlanan bir toplumda (cemiyet değil) yaşıyoruz. Zaten fikir dendiğinde, “bu adam neden bahsediyor?” diye aval aval bakan bir çoğunluk içinde yaşıyoruz. Fikre uzak olanların şehir için fikre ihtiyaç duymaması bir tarafa, fikre yakın olanların ise şehirsiz fikir ile meşgul olmaları veya şehir fikri üzerine çalışmaması daha vahim ve tahammül edilmez bir durum. Fikir adamlarının şehir fikri olmadığı, şehir fikrine ihtiyaç duymadığı bir ülkede belediye başkanlarının şehir için fikre ihtiyaç duymasını beklemek, ne kadar ütopik bir iyimserlik olur. FİKİRSİZ ŞEHİR VE ŞEHİRSİZ FİKİR yazısına devam et

ŞEHİR VE MEDENİYET

ŞEHİR VE MEDENİYET

Bir şehirle medeniyet olmaz ama bir şehirde olmayan medeniyet hiçbir yerde olmaz. Şehir, medeniyetin nüvesidir, numune-sidir, timsalidir. Şehrini inşa edemeyen bir mefkure, medeniyetini inşa edemez, bir medeniyet tasavvuruna sahip olduğunu iddia edemez. Bu manada her İslam Şehri, bir medeniyet timsalidir, böyle olmalıdır.
İslam medeniyet tasavvuru muhakkak ki bir şehre sığmaz. Şehrin büyüklüğü bu meselede ehemmiyetsizdir, mevzuu, medeni-yet tasavvurunun bir şehirle sınırlandırılamayacak olmasıdır. İslam medeniyet tasavvuru, bir şehri, o şehrin içinde olduğu ülkeyi, o ülkenin içinde olduğu İslam coğrafyasını ve nihayet tüm dünyayı kuşatacak hacimdedir. Ne var ki medeniyet tasavvurunun ilk inşa edeceği (veya ilk imtihan sahası) şehirdir, bu manada bir ülkedeki siyasi sistem de değildir. Bir ülkede İslam’ın hukuku, siyaseti, ahlakı devlet çapında kurulsa bile, o ülkede İslam medeniyetinin kurulduğunu söylemek kabil olmaz, ta ki İslam şehri inşa edilene kadar. ŞEHİR VE MEDENİYET yazısına devam et

RİYASET TEŞKİLAT MENSUBİYET

RİYASET TEŞKİLAT MENSUBİYET

*Teşkilat ve liderlik
Teşkilat ile liderlik arasındaki münasebet yanlış anlaşılır, aslında bunlar özü itibariyle çatışır, normal ve doğru olan teşkilatta liderliğin olmamasıdır, ne var ki bunun tam aksi kanaat yaygındır. Liderlik, yönetilme ihtiyacından doğar, bu cihetiyle de halk için söz konusudur. Teşkilat, yönetilme ihtiyacı içinde olan insanlardan teşekkül etmez, bilakis kendi kendini yönetebilen insanlardan teşekkül eder. Teşkilat kadrolarının hem yönetebilme hem de yönetilebilme maharetine sahip olması, yönetilme ihtiyacından kaynaklanmaz, sadece teşkilatın idare uzvunun bulunması, faaliyetinin nizami çerçevede gerçekleştirilmesi gibi şartlara tekabül eder. RİYASET TEŞKİLAT MENSUBİYET yazısına devam et

KUDÜS BİLDİRİSİ

KUDÜS BİLDİRİSİ

Medeniyet Akademisi, fikirteknesi.com sitesi, takipmaras.com sitesi, Terkip ve İnşa Dergisi, Karargah Anadolu Dergisi, Fikir Kadro Hareket Dergisi yazar kadrosu, aşağıdaki Kudüs Bildirisini müştereken hazırlamış ve imzalamıştır.

1-Kudüs’ün mana ve ehemmiyeti
1-1-Kudüs, maddi çerçevedeki bir mekanın ismi olmaktan önce manevi kıymet haritamızın ana merkezlerinden birisidir. Manevi kıymet haritamız, canımızdan üstündür ve canımız pahasına muhafaza listemizdir.
1-2-Kudüs, manevi kıymet haritamızın yeryüzündeki tecelli mekanlarından birisidir. Mekanın ve maddenin, mananın tecelligahı olmak cihetiyle kıymet kazandığı ender merkezlerimizdendir. Yeryüzündeki az sayıda mekan, mana haritamızın münhasır tecelli mahalli olmakla şereflendirilmiştir, Kudüs bunlardan birisidir. Kudüs’ün muhafazası, mekanda tecelli eden mananın müdafaasıdır, bu cihetiyle iradi değil zaruri cephelerimizdendir.
1-3-Kudüs, siyasi bir mesele değildir, Müslümanların harimine dahil bir varoluş merkezidir. Hiçbir siyasi fikir ve yaklaşım Kudüs’ün Müslümanlar için kıymet ve ehemmiyeti üzerinde operasyon yapamaz, ümmet harimine sahip çıkmalı ve siyasi operasyonlara müsaade etmemelidir.
1-4-Dünyada bir Kudüs ve Filistin sorunu yoktur, dünyada bir Yahudi ve İsrail sorunu vardır. Ve Yahudilerin, Müslümanların harimine dahil olan Kudüs’ü ve Filistin coğrafyasını işgal sorunu vardır. Temel teşhis budur ve tüm siyasi fikir imali, bu merkezde yapılmak zorundadır.

2-Bu çerçevede Türkiye Hükumetine çağrımızdır; KUDÜS BİLDİRİSİ yazısına devam et

NİZAM-TEŞKİLAT-DEVLET

NİZAM TEŞKİLAT DEVLET

*Teşkilat ve devlet
Devlet, bir ülkedeki en büyük teşkilattır. Teşkilat-ı Esasiyedir. Millet (veya halk) teşkilatı, milletin (veya halkın) teşkilatlanmasıdır. Bu sebeple de, çatı teşkilatıdır, teşkilatların tamamının üzerinde koruyucu bir teşkilat vazifesi görür.
Devlet teşkilatının ne kadar iyi olduğu, ne kadar doğru kurulduğu, ne kadar faydalı olabildiği, halkın “teşkilat kurma maharetine” bağlıdır. Bir ülkede yaşayan halkın teşkilat kurma mahareti sıfırlanmışsa, o ülkede teşkilat değil, bir tür işgal vardır.
Açık ve gizli müstemleke ülkelerinde, müstemleke (sömürge) idareleri, yerli halkta iki özelliğin gelişmesini istemez, müstakil tefekkür ve teşkilat kurma mahareti… Bu iki özellik, hürriyetin ön şartıdır ve kafi şartıdır. Bu özelliklerin her biri diğerini doğurur ve besler. Bu özelliklerden biri gerçekleşmişse, diğerinin doğum zamanı yakındır.
Özellikle gizli müstemleke ülkelerinde (Türkiye gibi) halkın teşkilat kurma maharetinin gelişmemesi için, diktatoryal siyasi rejimler kurulur ve bir yönetici elit sınıf oluşturulur. Halkın teşkilat kurma ve idare etme maharetinin gelişmesi, idareci sınıf oluşmasına mani olur, bu sınıfın imtiyazını elinden alır. NİZAM-TEŞKİLAT-DEVLET yazısına devam et