Düşerse-m Yanarım

Ateşe verdin, sessizce…
Verdiğimiz bütün sözleri…
Ateş, söz oldu; söz, ateş…
Avuçlarımızda ateş…
Kurşunlar döküldü-k minik gözlere…
Kekik kokusu… Yağmur kokusu…
Buram buram yanık kokusu…

Yanarsa-n, yanarım…

Göğü mü ateşe verdin…
Ateş indiriyor bulutlar…
Her ışığın ulaşamadığı bir ücrada,
Susuz mu kaldı yürekler…
Ömrüm bir ırmak, aktı aktı aktı…
Aktı…
Ve azaldı ömrüm işte,
Düştüğünde her çocuk…

Düşerse-n, yanarım…

Kanadığında çocuk,
Kanadı göklerin kapıları…
Kanayan çocuklardır, akşamın kızıllığı…
Kanadıkça çocuklar,
Bulamadın ya yolu…
Kanadığında çünkü,
Yürüttü çocuklar yolu…
Düşerse, kanar çocuklar…

Kanarsa-n yanarım…

Yağmuru mu ateşe verdin,
Ateşi mi yağmura…
Nedir bu suskun ve suçlu çorak diller…
Yoksa ateşe mi tutuştu âlimler…
Dinsiz ve dilsiz mi kaldı dindarlar…
Yetim başları, ellerde tespih … 33… 66… 99…
Döndürdükçe başları avucunda,
Cenneti de ateşe verdin…
Dönerse, düşer başlar…
Düşerse, döner başlar…

Dönerse-n, yanarım…

Yağmuru mu ateşe verdin…
Gökler havale geçirdi…
Kan oldu, kan döküldü lebin…
Öyle güzel olmasaydın…
Ateşi kudurtmasaydı, ıslak gözlerin…
Sunak oldun,
Susadın, susattın…
Yandın, yaktın…
Yanınca yürekler,
Yandı ya gökler…

Yanarsa gökler, yanarım…

İçleri daha tazeydi,
Sen ateşe verdin…
Kerbela…
Şam…
Kudüs…
Rabia
Ve sonrası Esma…
İçimde acı…
İçinde nefes alıyor acı…
Acı içinde acı…
Acına düştüm,
Acıma düştüm…

Düşerse-m yanarım…

Düşerse-m Yanarım” hakkında 1 yorum

  1. “Bir hayat ki, sonu cehennem onun sefasından ne çıkar.
    Bir hayat ki, sonu cennet onun cefasından ne çıkar.”
    Merhabalar hocam Yayladağı’ndan öğrenciniz Mehtap.Yazılarınızı severek takip ediyorum…Selametle…

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir