ERGENEKON DAVASI YENİ BAŞLIYOR

ERGENEKON DAVASI YENİ BAŞLIYOR
Kuvvet komutanları ile genelkurmay başkanı emekliliklerini istedi. Bazıları bu hadiseyi kriz diye isimlendirdi. Oysa hadise, krizin çözülmesine işaret ediyordu. İlla bir krizden bahsetmek gerekirse, ordu üst yönetiminin sivil iradeye rağmen kendi taleplerinde ısrar etmesiydi. Yani generallerin emekliliklerini istemesinden önceki süreçti, kriz… Krizin birkaç çözüm yolu vardı, biri de generallerin istifa etmesi veya emekliliklerini istemeleriydi. Kriz lobisi, generallerin emekliliklerini talep etmelerini, hükümete karşı bir direniş olarak gösteriyor. Oysa durum tam aksine, generaller istediklerini yaptıramadıkları için aciz ve çaresiz şekilde emekliliklerini istediler. Hadisenin özü bu… Fakat bazı yazarlar hala hükümetin dik durduğundan bahsediyor. O dil eskidi. Artık hükümetin dik durması gerekmiyor, hükümet normal işlerini yapıyor. Asker hükümete karşı direnecekse dik durması gerekiyor. Güçlü olan hükümet, niye dik dursun ki…
Dört generalin aynı anda emekliliğini istemesi tarihte ilk defa yaşandığından dolayı kriz lobisinin dışındaki bazı insanlara da kriz gibi göründü. İlk olan hadiselerin tesiri, süregelen (alışılan) hadiselerin tesirinden daha fazla oluyor. Bu sebeple kriz görüntüsü veya tesiri uyandıracak gibi algılandı önce… Fakat hükümetin dirayet ve yüksek akıl göstergesi olan, sürece vaziyet etme mahareti, kriz görüntüsünü ortadan kaldırdı. Doğrusu hadise özünde kriz olmasa bile süreci yönetemeyen bir hükümet olsaydı krize dönüşme potansiyeli mevcuttu. Hükümetin süreci yönetmesi harikuladeydi.
Öncelikle generallerin emeklilik taleplerini derhal kabul etmesi ve yerine birkaç saat içinde KKK’lığına ve Genelkurmay başkanvekilliğine tayin işini gerçekleştirmesi, ne kadar hızlı, cevval ve cesur davranabildiklerini göstermesi bakımında calib-i dikkattir. Krizlerin ana kaynağı, belirsizlik ve boşluktur. Hükümet sürece vaziyet etmeyi beceremeseydi, tereddüt etseydi, ne yapacağını bilir halde davranmasaydı, belirsizlik ve boşluktan bir kriz çıkması mümkündü. Generallerin emeklilik taleplerinin akabinde yeni tayini yapması ve boşluk ve belirsizlik oluşturmaması, bazılarının ümit ettiği krizi bir anda boşa çıkardı.
Görünen o ki hükümet bu ihtimali öngörmüş ve hazırlık yapmıştı. Öngörülmüş olanla karşılaşmak, problemin rahat çözüleceğini gösterir. Öngörebilmek ise feraset ve basiret işidir. Diğer taraftan eğer hükümet bu ihtimali öngörmemişse büyük bir basiretsizlik içinde demektir. Lakin öngörmemiş olmasına rağmen böyle bir çözüm mahareti göstermişse, harikulade başarılı bir yönetim ile karşı karşıyayız.
*
Yeni bir dönem başlıyor. Birçok açıdan yeni bir dönem bu… Bir makalenin hacmini binlerce kez aşacak boyutları var yeni dönemin. Bu yazıda üzerinde duracağımız boyut, Ergenekon davası ile ilgili kısmı…
Ergenekon ve benzeri diğer davalar, her ülkede her gün olacak cinsten yargı faaliyeti değil. En demokratik ülkeler de dahil olmak üzere bir ülkedeki devlet, kendi kendini yargılatmaz. Bu işin demokrasiyle de zannedildiği gibi ilgisi yok. Demokratik ülkelerde olur diğer ülkelerde olmaz türünden beylik laflara lüzum yok. Devlet denilen dev cihaz, hiçbir ülkede kendi kendini yargılatmaz. Ta ki tek güç olarak kalmaya devam edemez hale gelene kadar. Devletin kurucu düşüncesi ve bu düşüncenin mensupları tek hakim veya en güçlü unsur olarak devam ettiği müddetçe, hiçbir ülkede kendini yargılatmaz. Ne kadar suç işlerse işlesin… Suçları ne kadar aleni olarak işlerse işlesin… Kendi yaptığı hukuku ve anayasayı açıkça ihlal etmesine rağmen kendini yargılatmaz.
Kurucu düşüncenin karşısında halka dayalı bir güç oluşmadan, devletin yargılanması pratikte mümkün değildir. Ergenekon ve benzeri davalarda yargılananlar, yeni bir hukuk sisteminde yargılanmıyorlar. Kanunların hemen hemen hepsi aynı fakat bu gün yargılanabiliyorlar. Demek ki mesele hukuk ve yargı değil, kurucu düşünce ve mensuplarının tek hakim veya en güçlü unsur olmaktan çıkmalarıyla alakalıdır. Türkiye’de bu gün, Kemalist siyasi görüşün dışında siyasi, iktisadi ve içtimai güç merkezleri oluştu ve bu merkezler, Kemalistlerden daha güçlü hale geldi. Meselenin özü ve özeti bu…
Generallerin toplu emeklilik hadisesinin Ergenekon davasına yansımalarının nasıl olması beklenebilir? Ergenekon, balyoz veya subaylarla ilgili diğer davalar da bu güne kadar bir eksiklik vardı. Yargı bu soruşturmaları yapıyor fakat ordu yargının soruşturmalarına engel oluyor, olmaya çalışıyordu. Oysa kendinin de müessese olarak iç soruşturma mekanizmalarını çalıştırması gerekiyordu. Kısaca baştan beri ordu, bu davaların sıhhatli şekilde yürütülmesi için hiçbir katkıda bulunmamış fakat her türlü engelleme çabasını göstermişti. Bu sebeple soruşturma ve dava aşamalarında bir takım eksiklikler göze çarpıyordu.
TSK neden böyle davrandı? Yargıya yardım etmesi hem anayasa hem da kanunların “amir hükümleri” içinde yer almasına rağmen, neden böyle davrandı? Çünkü hiçbir subay, kendisinin de sanık listesinde yer alacağı bir soruşturmaya yardımcı olamaz.
Şimdi ne değişti? Şimdi bir şeylerin değişip değişmediğini, Orgeneral Necdet ÖZEL’in nasıl bir donanıma sahip olduğu belirleyecek. KKK ve GKB vekilliğine tayin edilen ve GKB olması beklenen orgeneral ÖZEL, gerçekten hukuka bağlı, saygılı ve suça bulaşmamışsa, Ergenekon ve benzeri davaların TSK ayağındaki soruşturmaları da başlatacak ve sivil yargı mercilerindeki soruşturma ve davalara yardım edecektir. İşte Ergenekon ve benzeri davaların akıbeti bu gelişmeye bağlı.
Necdet ÖZEL, hakikaten hukuka bağlı, saygılı ve suça bulaşmamış ise ortaya çıkacak durum nedir?
Ergenekon, balyoz, andıç vesaire benzer davalardaki sanıkların bu güne kadar direnebilmesinin iki temel sebebi vardı. Birisi ve birincisi, TSK’nın blok olarak arkalarında olduğu ve bir şekilde kendilerini kurtaracağı düşüncesi… İkincisi, eğer TSK kendilerini kurtarmayacak olursa kendilerinde bulunan çok sayıda bilgiyle onlara şantaj yaparak kendilerini kurtarmalarını sağlama düşüncesi…
Genelkurmay başkanı olması beklenen Necdet ÖZEL, mezkur davaların sanıklarını kurtarmak yerine onlarla ilgili ordudaki bilgileri yargıya açarsa, sanıkların her biri kendi başının çaresine bakmak durumunda kalacak ve müthiş bir itiraf ve diğerini suçlama dalgası başlaacak. İşte kırılma noktası burası…
Yukarıda bahsini ettiğim şartlar gerçekleşirse, bu dalganın geleceğinden eminim. Emin olmamın ciddi delilleri var. Mesela Dursun ÇİÇEK vakası… Dursun ÇİÇEK, kendinin feda edildiğini anladığı andan itibaren konuşmaya başladı. İddianamesi yeni hazırlanan ve davası açılan “andıçta” savcı, Dursun ÇİÇEK’in beyanlarından fevkalade faydalanmış görünüyor. Dursun ÇİÇEK, kendi davasında genelkurmayın suçu kendi üzerine yıkarak aradan ve kendinin arkasından çekildiğini gördüğü için umudu bitti ve konuşmaya başladı. Öyle ya… Emirle yaptığı işten dolayı sadece kendi yargılanacak ama kimse yargılanmayacak… Buna dayanacak güçlü ruh sahibi insanların sayısı ne kadardır dersiniz?
Netice olarak; davalara belge yağacak. Bu belgeler davaları sağlamlaştıracağı gibi yeni davaların açılmasını temin edecek. Subayların her biri diğerini suçlayacak. Cezaevlerinde ve karargahlarda intiharlar başlayacak. Çok sayıda muvazzaf ve emekli subay yurt dışına kaçacak. Bu güne kadar görülmemiş bir dalgalanma yaşanacak. Ülke dilini yutmuş halde hadiseleri izleyecek.
Çünkü psikolojik direniş bariyerleri yıkıldı, cesaret kaynakları kurudu, ümitleri bitti. Ümit bittiğinde dayanma gücü de biter. Mücadele sona erdi. Herkes hukukun karşısında hizaya geçecek.
HAKİ DEMİR
demirhaki@gmail.com

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir