HAZİRAN

HAZİRAN

Sussam haziran ölür affet cümlelerimi
Beni bir akarsuyun hatırına bağışla.
Esrik bir bulutum ben, bütün hamlelerimi
Rüzgârına bağladım, çöz beni bir bakışla!

Adınla darmaduman bir şiir seğiriyor
Şu dünyevî kalbimin en ücra damarında.
Artık beni haylamaz -ilk aşkım çağırıyor-
Nasibimi tükettim kentin şarkılarında.

Kapındayım.. ellerim bir tutamak arıyor,
Bir tutam hüzün daha yerleşirken avcuma
Katedraller kateden hayatım kararıyor,
Yüzümü aklamıyor savrulduğum ayazma.

Tanrılık oynamışım; kelime üfleyerek
Ruhumun ortasına, boşmuş içleri ama.
Şimdi bana hepsini örtecek bir söz gerek.
Örtülsün ki açılsın bu çetrefil dilemma!

Sussam haziran susar, bir yılan kav bırakır
Yılankavi yolumun diyeti ödenmeli.
Konuşmak istiyorum, beni adınla çağır,
Bana adımı öğret, sana ne söylenmeli?

Nisan 2008

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir