NEDEN SİYASİ BİR DERGİ?

NEDEN SİYASİ BİR DERGİ?

NOT: “Ahlak ve İstikamet” dergisi 1. sayıda yayınlanan yazı

Siyaset, hayatın tamamına şamildir; bazı hayat alanlarındaki yoğunluğu fazla, bazılarında daha seyrek olsa da her saha ile ilgilidir. Siyasetin hayat ile irtibatını tespit ederken, hangi hayat alanlarına amir, hangilerine tabi olduğunu da teşhis etmek şarttır. Siyasetin iktidar ve muhalefet figürlerinden ibaret olduğu vehmi yaygınlık kazandığı için meselelerin eksik anlaşılması ihtimaline karşı ifade edelim, siyaset; ferd, cemiyet ve devlet arasındaki irtibat ve münasebet trafiğidir. Bu manada siyaset nazariyesi (fikriyatı); ferd, cemiyet ve devletin varoluş süreçlerinin, birbiriyle irtibat halinde ve adil şekilde yürütülmesini sağlayan fikir örgüsüdür.
Siyasetin hangi alanlarda amir, hangi alanlarda tabi olduğu meselesi dünya görüşlerine göre farklılıklar arz eder. Mesela İslam; ilim, irfan ve tefekkür sahasını siyasetin üstünde tutar ve siyaseti ona tabi kılar. Birçok felsefe ekolü (ve ideoloji) ise siyaseti en tepeye yerleştirmiştir. İslam’da siyaset, ilmin ve alimin, irfanın ve arifin, tefekkürün ve mütefekkirin emrindedir. Zira siyaset tatbikat sahasıdır, tatbikat ise nazariyata tabidir.
Siyaset, bir cihetiyle iktidarla meşgul olmaktır, ülkemizdeki fiili durum ise sadece iktidarla meşgul olmaktan ibarettir. Ya iktidarsınızdır veya iktidarı hedeflemektesinizdir, iki ihtimalde de iktidarla ilgilisinizdir. İnsan, zaten nefs sahibidir ve gayrimüslimler onun (nefsin) ihtiraslarıyla kuşatılmıştır. İktidar ise hayatın nefsidir; insanın nefsi ile hayatın nefsi birleştiğinde ortaya, karşı konulmaz bir felaket çıkar. Bundan dolayı olsa gerektir ki İslam; siyaseti, nazariyatın emrine vermiş, insanın nefsini zapt altında tutabilmek için hayatın nefsini de zapt altına almıştır.
*
Gayrimüslimlerde nefsi zapt edecek fikir ve ilim, usul ve çerçeve yoktur, onlar hayatlarını nefs merkezinde ve nefsin şehvet ve ihtiraslarıyla yaşar. Asırlar süren çatışmalardan yorularak üretilen kültürel kodlarla insan ihtiraslarının sınırlandırıldığı misaller vardır ama kafi değildir. İnsanda nefs, hayatta iktidar, hassas ölçüler ve müessir müesseselerle ihata edilmelidir. Aksi halde ümmi bir siyasetçi bile iktidar sahibi olduğunda, kendini (haşa) “yeryüzü tanrısı” zannedebilmektedir.
Batı kültür işgaline maruz kalan Müslüman ülkelerde ve Türkiye’de, “Batılılaşmış Müslüman” zihinler, İslam’ın ilahi ölçülerindeki fevkalbeşer muvazeneyi anlayamaz hale geldi. Cumhuriyet kurulduğundan beri iktidar olamamanın doğurduğu “iktidar açlığı” ile zehirlenen zihin ve akılları, iktidarın ifsat edici tesiriyle birleşince, İslam’ı umursamayacak kadar savruldular. İbadetlerini yapmayı (mesela namazlarını kılmayı) kafi gören Müslüman siyasetçiler; devlet, cemiyet ve şahsiyet meselelerini izah ve inşa eden İslami ölçüleri lügatlerinden çıkardılar. Hatta Ayasofya İmamının bunları hatırlatmasına bile tahammül edemeyecek kadar mihenklerini ve mihverlerini kaybettiler.
Siyasetin bu tür insanlar tarafından işgal edilmesi ve iktidarın imkanlarının bir takım müfsit insanlar tarafından kullanılması, siyaseti, her sahaya şamil bir ifsat şebekesi haline getirdi. Bu hastalık yukarıdan aşağıya doğru dalga dalga halka yayıldı. Halk, taraftarı olduğu siyasi partinin tüm pisliklerini görmezden gelecek kadar kirlendi. Siyaset, önce kendini sonra da halkı kirletti. Mesele hiçbir zaman sadece siyaset değildi, aynı zamanda içtimaiyat boyutu da vardı ama bugün siyasetin içtimaiyatı zehirlemesi ileri boyutlara ulaştı.
Siyaset, halka misal olmak ve halkın manevi-ahlaki hassasiyetlerini artırmakla mesuldür. Siyaset aynı zamanda kuvveti (iktidarı) temsil eder, bu temsiliyet fikirden ve ahlaktan mahrum olduğunda halkın cahilleşme (fikirsizleşme) ve ahlaksızlaşma süreci hızlanır. CHP iktidarlarında fikirsizlik ve ahlaksızlığın halka sirayeti sınırlıydı, zira halk CHP’nin kendinden olmadığını hatta kendine düşman olduğunu derin irfanıyla biliyor ve ona karşı ruhi bariyerler kuruyordu. Bugün mütedeyyin insanlar, kendilerinden bildikleri siyasetçilerin fikirsizlik ve ahlaksızlıklarıyla muhatap olmakta ve buna karşı ruhi ve içtimai bariyerler kuramamaktadır. Tehlike büyüktür ve halka sirayeti önlenemez noktaya doğru hızla ilerlemektedir.
*
Müslüman münevverlerin Ak Parti iktidarı tarafından tehdit ve tasfiye edildiği bir dönemde yaşıyoruz. Kamuoyunda Ayet-i Kerime ve Sünnet-i Seniyye’yi paylaşan ve halkı bunlara davet eden Müslüman münevverler, CHP’den önce Ak Parti çevrelerince baskıya uğruyor ve kamu görevlisi olanlar hükumet tarafından tasfiye ediliyor. Ak Partinin CHP’lileştiği ve artık CHP’ye ihtiyaç kalmadığı bir vasata doğru hızla gidiyoruz. CHP’nin ideallerinin, biraz İslamlaştırılmış haliyle Ak Parti tarafından gerçekleştirilmesi, bizzat siyasi mücadeleyi zaruri hale getiriyor.
İsminin CHP olmaması, CHP’ye benzediği gerçeğini perdeliyor. Milyonlarca Müslümanın bu kadar kolay aldatılabilmesine tahammül etmek zor. Üstelik binlerce Müslüman münevverin bu kadar kolaylıkla aldatılabileceğini düşünmeleri çok tahkir edici… Makyajdaki farklılıklarıyla özdeki benzerliklerini perdelemeye çalışmaları karşısında dirayetli bir tavır şart…
*
İslami ölçüleri ifade eden ve İslami talepte bulunan münevverlere karşı Ak Parti cephesindeki çirkin tavır, özünde İslam ile hayatın (ve siyasetin) birbirinden ayrı olduğu fikrine dayanıyor. Malum olduğu üzere bu fikrin adı laikliktir. İhtiyaç duyduklarında (halkı aldatmak için) İslam’ı kullanan iktidar çevrelerinin, İslam’ın hayatı tanzim eden ölçülerine sıra geldiğinde CHP’den önce barikatlara koşup Müslüman münevverlere ateş etmesi, İslam’ın laikleştirilmesi operasyonundan başka bir şey değil.
Bazı Müslümanlar, İslam için iktidarı feda eden ulvi anlayıştan, iktidar için İslam’ı feda eden süfli bir anlayış derekesine düştü. Bu derekeye düşen siyasetçiler, Kemalistleri ve Batıcıları kendilerine daha yakın görmeye ve hissetmeye başladılar. Çünkü o dereke, Kemalistlerin ve Batıcıların ikametgahıydı, kendileri de oraya düşünce onlarla daha kolay anlaşmaya başladılar. Ne var ki samimi Müslümanlarla aralarındaki mesafenin kapatılamayacak kadar açıldığını fark edemediler. Düştükleri çukurda iktidarın keyfini sürmek için halkı da oraya çekmeye çalışıyorlar, vicdanlarını rahatlatmak için Müslüman münevverlerden de, yaptıkları yanlışı tasdik edecek noter arıyorlar.
*
İlim, irfan ve tefekkürle meşgul olan, bu sahalarda telif çalışmaları yürüten bir kadronun siyasi neşriyatla meşgul olması gerekli ve doğru mudur? Normal şartlarda ilim ve tefekkür kadrolarının günlük siyasi neşriyatla meşgul olmasına lüzum yoktur, zaten nazari sahalardaki meşguliyet had safhadadır. Ülkenin ve milletin sayısız sahada fikre ihtiyacı var, bunlardan günlük siyasete sıra gelmez. Bu sebeple yıllardır siyasi neşriyata meyletmedik. Siyasi neşriyata meyletmememiz siyasetle ilgilenmediğimiz ve onu anlamadığımızdan değildir. İlim ve tefekkür sahasındaki çalışmalarımızın yoğunluğu siyasi neşriyata meyletmemize mani oldu. Elimizdeki mevcut çalışmalar dikkate alındığında hala siyasete sıra gelmezdi fakat şartlar bunu zaruri hale getirdi.
Şartlar siyasi neşriyatı zaruri kıldı. Neden siyasi dergi çıkarmak durumunda kaldığımızın en özet cevabı bu… Ne var ki bu cevabın tafsilatlı şekilde izahı lazım.
*
Bir müddettir siyaset, hayatın tüm alanlarını işgal etti. Bu işgal, hem haddini aşan bir mahiyet taşıyor hem de marazi bir mahiyet taşıyor. Siyasetin tüm hayata şamil olduğu doğrudur ama amir olduğu hayat alanları ile tabi olduğu hayat alanları arasındaki ölçü ve sınırı umursamaksızın hayatı işgal etmesi hastalıklı bir durumdur.
Siyasetin hayatı hastalıklı şekilde işgal etmesi, siyasete (iktidara) meyletmeden hiçbir sahada hizmet etme imkanını bırakmadı. Ak Partinin iktidar hasisliği ve görgüsüzlüğü, siyasetin amir olduğu değil, siyasete amir olan alanları da kendine bağladı. Siyaset üstü sahalardaki kadroların, mesela münevver camianın kendi alanlarında hizmet etmesi imkansızlaştı.
Erdoğan ve Ak Parti, sadece kendilerine muhalif olanlara karşı değil, aynı zamanda kendine karşı soytarılaşmayanlara da hasım oldu. En kötüsü, Erdoğan’a soytarılık yapmayanlara hayat hakkı tanınmamasıdır. Soytarılaşmayan, yani şahsiyet sahibi insanlar Erdoğan veya partiye muhalefet etmese de hiçbir proje yürütemiyor ve hiçbir çalışma yapamıyor.
İktidar hasisliği, cahillikten kaynaklanır. Münevver camianın telif ettiği fikir ve ilimden faydalanmak yerine onları kendine bağlı birer soytarı haline getirmek ve yaptıkları yanlışlar da dahil olmak üzere her işlerini şartsız tasdik eden notere çevirmek, bu hasisliğin neticesi olan bir felakettir. Münevver camia bu felakete dur diyecek tek kadrodur. Açık şekilde felakete doğru giden siyasi ve içtimai süreçlerin durdurulması ve tersine çevrilmesi, münevver camia için aynı zamanda bir mesuliyettir.

İBRAHİM SANCAK

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir