Etiket arşivi: halk

BÜLBÜLZADE VAKFI-1-TAKDİM

BÜLBÜLZADE VAKFI-1-TAKDİM
G.Antep’de kurulan ve faaliyetlerini devam ettiren “Bülbülzade Eğitim Sağlık ve Dayanışma Vakfı” dikkatlerden kaçmaması gereken bir müessesedir. Yaptığımız tetkiklerden anladığımız kadarıyla Bülbülzade vakfının alamet-i farikası, bir şehirde sivil inisiyatifin nasıl ele geçirilebileceği, nasıl kullanılabileceği konusunda gösterdiği maharettir. Gerçekten de Türkiye’de, sivil inisiyatifi ele alabilmenin prototipini oluşturmak bakımından muhtemelen birkaç teşekkülden biridir.
Sivil inisiyatif meselesi ihmal edilmemelidir. Bir ülkede her şeyi devlet belirlediğinde, devleti kontrol etme imkanı kalmaz. Devlet dışı müesseselerin bulunması, devletin iç denetiminden daha tesirli neticeler verir. Devletin kendini ve hayatı kontrol etmesi, tek otorite (veya iktidar) haline gelmesi sağlıklı değil. Devletten bağımsız, devlete karşı bağımsız, devlet iktidarlarına karşı bağımsız kuruluşlar olmadığı zaman, devlet müesseseleri ne kadar iyi olursa olsun, tek iktidar olmanın tabii neticeleri var. “İktidar yozlaştırır” vecizesi, devletin münhasır iktidar olmasındandır. Veya siyasetin tek iktidar alanı olmasındandır.
Sivil toplumun en önemli özelliği, devlet (siyaset) alanının dışında iktidar (sosyal otorite) üretmesidir. Devletin kendi içinde iktidar paylaşımı, iktidar dengeleri, kontrol mekanizmaları var ama bunlar aynı alanın (siyasi alanın) ürünleri olduğu için, birbirlerini koruma ve kollama mekanizmalarını hızlı şekilde kuruyorlar. Devletin devlet dışı (devlete karşı bağımsız) merkezler ve otoriteler tarafından kontrol edilmesi, bir ülkedeki devlet-halk dilemmasının en sıhhatli altyapısıdır. BÜLBÜLZADE VAKFI-1-TAKDİM yazısına devam et

Ay Söylevi Mevlana İdris ZENGİN



Ay Söylevi

Cahit Zarifoğlu’na

Biz bakardık ve sen yürürdün şeyhim
Sen yürürdün ve dağlar yürürdü
Öksüz bir kırlangıç olurduk sen görünmeyince
Sen görünmeyince görmezdik bulutları
Yağmurları kuşanıp yollarda bahara durmazdık
Kapının önünde iki büklüm bekler
Acıyı keşfeden bu çocuk yürekler
Nasıl selam verilir bilmez
Ne açar kapıları bilmezdik şeyhim
Biz sorardık ve sen söylerdin şeyhim
Sen söylerdin ve gökler söylerdi
Kırılmış bir ayna olurduk sen konuşmayınca
Sen konuşmayınca varmazdık denizlere
Balıkları farkedip yunusa seslenmezdik
Denizin altında öylece durur
Saçlarımıza denizin akşamı vurur
Çocukları kim ağlatır
Kim öldürür halkları bilmezdik şeyhim

 

Mevlana İdris ZENGİN